Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ (Pedro Sánchez), σπεσιαλίστας του πολιτικού πόκερ, επέλεξε για μία ακόμη φορά να μοιράσει τα φύλλα προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές, εν μέσω στεγαστικής κρίσης και λαϊκής δυσαρέσκειας. Μέσα από τις διαδοχικές πολιτικές κρίσεις που αντιμετώπισε, έχει αποκτήσει τη φήμη του ακλόνητου στον πρωθυπουργικό θώκο, ενώ πρόσφατα η αντιπαράθεσή του με τον Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) ενίσχυσε την εικόνα του στην Ισπανία και την Ευρώπη.

Τα γεγονότα του 2026 συνοψίζουν το σύνολο της πορείας του: πυροτεχνήματα, όπως η προκήρυξη πρόωρων εκλογών, εξάσκηση του επικοινωνιακού του χαρίσματος, αλλά και καταιγισμός επικρίσεων και εκκλήσεων για παραίτηση από την ισπανική δεξιά και την άκρα δεξιά.

Πέδρο Σάντσεθ και Τραμπ: Το «Όχι στον πόλεμο» που έκανε αίσθηση

Το «Όχι στον πόλεμο» του Ισπανού πρωθυπουργού απέναντι στον πόλεμο του Ντόναλντ Τραμπ κατά του Ιράν έκανε αίσθηση στην ισπανική και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και παραμένει σταθμός της πρωθυπουργίας του.

Η καταγγελία γενοκτονίας στον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα και η ανοικτή μεταναστευτική του πολιτική, στον αντίποδα της τάσης που επικρατεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, συνέβαλαν στην ανάδειξή του σε προσωπικότητα της ευρωπαϊκής αριστεράς.

Οι δυσκολίες στο εσωτερικό της Ισπανίας

Στο εσωτερικό, όπως γράφει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι τελευταίοι μήνες της θητείας του έφεραν στο φως τις δυσκολίες ενός πρωθυπουργού που δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Βρίσκεται αντιμέτωπος με σειρά δικαστικών υποθέσεων που αφορούν κυρίως τη σύζυγό του ή πολύ στενούς του συνεργάτες στο κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE), ενώ δοκιμάζεται και από τη μεταναστευτική κρίση που πυροδότησε η μαζική είσοδος δεκάδων χιλιάδων μεταναστών στη Θέουτα τον Ιούλιο του 2026.

«Έχω μάθει να δίνω το μάξιμουμ μέχρι ο διαιτητής να σφυρίξει το τέλος του ματς», λέει ο 54χρονος πρώην μπασκετμπολίστας στην αυτοβιογραφία του, που εκδόθηκε το 2019 με τίτλο «Manual de resistencia» (Εγχειρίδιο αντίστασης).

Από τον «El Guapo» στον «killer της πολιτικής»

Με γοητευτικό χαμόγελο και φωτογένεια, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας κέρδισε στην αρχή της καριέρας του το προσωνύμιο «El guapo» (Το ομορφόπαιδο). Είναι συνηθισμένος στις παρτίδες πόκερ που του έχουν επιτρέψει επανειλημμένως να βγει από δύσκολες καταστάσεις.

«Είναι ένας πολύ έξυπνος τύπος, ένας killer της πολιτικής, διότι είναι ψυχρός», συνοψίζει ο Πάμπλο Ιγκλέσιας (Pablo Iglesias), πρώην ηγέτης του κόμματος Podemos και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Γεννημένος στις 29 Φεβρουαρίου 1972 στη Μαδρίτη, από μητέρα δημόσιο υπάλληλο και πατέρα επιχειρηματία, ο οικονομολόγος — για το διδακτορικό του κατηγορείται για λογοκλοπή, κάτι που ο ίδιος αρνείται — ανέλαβε τα ηνία του Σοσιαλιστικού Κόμματος το 2014, έπειτα από τις πρώτες εκλογές για την ανάδειξη ηγεσίας.

Πώς επέστρεψε στην ηγεσία του PSOE;

Σχετικά αρχάριος και άγνωστος, εμφανίστηκε ως «ακτιβιστής της βάσης». Αυτή η πρώτη του εμπειρία κατέληξε όμως σε αποτυχία: το κόμμα του κατέγραψε τα χειρότερα εκλογικά ποσοστά στην ιστορία του και τα κομματικά στελέχη τον ώθησαν προς την έξοδο.

Αν και πολλοί ανήγγειλαν το τέλος της πολιτικής του καριέρας, ο Πέδρο Σάντσεθ κατάφερε να αναρριχηθεί ξανά στην ηγεσία του PSOE έξι μήνες αργότερα, αφού όργωσε την Ισπανία με ένα Peugeot 407 για να συναντηθεί με μέλη του κόμματος, που κατέληξαν να του δώσουν την υποστήριξή τους.

Η άνοδος στην εξουσία το 2018 και οι μεταρρυθμίσεις

Η επιμονή αυτή τον έφερε στην εξουσία τον Ιούνιο του 2018, έπειτα από μία ακόμη παρτίδα πόκερ: συγκεντρώνοντας γύρω από την πρόταση μομφής το σύνολο της ισπανικής αριστεράς μαζί με τα βασκικά και καταλανικά κόμματα, ανέτρεψε τον συντηρητικό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι (Mariano Rajoy), θύμα σκανδάλου διαφθοράς, και ανέλαβε την πρωθυπουργία.

Επικεφαλής μιας ασταθούς κυβερνητικής πλειοψηφίας, αναγκάστηκε να προκηρύξει εκλογές το 2019, τις οποίες κέρδισε. Στη συνέχεια, στις αρχές του 2020, αποδέχθηκε γάμο σκοπιμότητας με τους κάποτε αδελφικούς εχθρούς του Podemos για να παραμείνει στην εξουσία.

Κυβερνώντας με κυβέρνηση μειοψηφίας, κατάφερε σε διάστημα πέντε ετών να αναμορφώσει την αγορά εργασίας και τις συντάξεις, να αυξήσει κατά 50% τον κατώτατο μισθό και να εισαγάγει νόμο για την αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων του Εμφυλίου Πολέμου (1936-1939) και της δικτατορίας του Φράνκο (1939-1975).

Το στοίχημα του 2023 και ο νόμος αμνηστίας

Αν και στις δημοσκοπήσεις θεωρήθηκε πολιτικά νεκρός μετά την ήττα της αριστεράς στις τοπικές εκλογές της 28ης Μαΐου 2023, ο τότε 51χρονος Πέδρο Σάντσεθ έβαλε νέο στοίχημα, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές δύο μήνες αργότερα.

Ήρθε δεύτερος, πίσω από τον πολιτικό του αντίπαλο, τον συντηρητικό Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό (Alberto Núñez Feijóo), αλλά κατάφερε να διατηρήσει την πρωθυπουργία λαμβάνοντας ψήφο εμπιστοσύνης. Εξασφάλισε την υποστήριξη της ριζοσπαστικής αριστεράς αλλά και των αυτονομιστικών κομμάτων, ανάμεσά τους και το Junts per Catalunya του Κάρλες Πουτσντεμόν (Carles Puigdemont), με τίμημα ακριβές υποχωρήσεις.

Η βασική υποχώρηση ήταν ο νόμος αμνηστίας για τους αυτονομιστές που ενεπλάκησαν στην απόπειρα απόσχισης της Καταλωνίας το 2017, μέτρο στο οποίο είχε αντιταχθεί στο παρελθόν.

Πρόωρες εκλογές ξανά: Γιατί ο Σάντσεθ μοίρασε πάλι τα φύλλα;

Έκτοτε, αποδέκτης του μίσους της ισπανικής δεξιάς και της άκρας δεξιάς, βρέθηκε επίσης αντιμέτωπος με τις διαιρέσεις εντός του δικού του ετερόκλητου στρατοπέδου.

Σε αδυναμία να επιτύχει την ψήφιση από την ισπανική βουλή των δύο πράξεων νομοθετικού περιεχομένου που θεωρεί τομή στη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησής του, και αναγκασμένος εδώ και χρόνια να κυβερνά με τον ίδιο προϋπολογισμό ελλείψει κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, επέλεξε για μία ακόμη φορά να κάνει παιχνίδι και να μοιράσει τα φύλλα, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές.

Ακολουθήστε μας και στο Instagram