Μια δουλειά στην Ανταρκτική με μηνιαία αμοιβή από 1.700 έως 2.500 ευρώ πρόσφερε το βρετανικό ίδρυμα UK Antarctic Heritage Trust (UKAHT). Το ίδρυμα αναζήτησε εθελοντές για αποστολή διάρκειας περίπου πέντε έως έξι μηνών, με καθημερινούς «γείτονες» μια αποικία πιγκουίνων. Υπάρχει όμως και το «αλλά»: τα μέλη της ομάδας θα μοιράζονται έναν κοινό κοιτώνα, χωρίς τρεχούμενο νερό και χωρίς καζανάκια στις τουαλέτες. Θα ζουν επίσης σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν και με σχεδόν αδιάκοπο φυσικό φως.

Η ομάδα θα εργαστεί σε έναν από τους πιο απομονωμένους προορισμούς του πλανήτη. Εκεί θα συμμετάσχει στην προστασία ιστορικών εγκαταστάσεων και στην καταγραφή περιβαλλοντικών αλλαγών. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο, εκτός από την αμοιβή παρέχονται διατροφή, διαμονή και ο απαραίτητος εξοπλισμός για τις ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως σημειώνει η ιταλική Il Messaggero.

Tweet

Πού θα ζουν οι εθελοντές δίπλα σε 1.000 πιγκουίνους;

Η αποστολή θα εγκατασταθεί στο νησί Goudier, ένα μικροσκοπικό νησί με έκταση περίπου όσο ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Εκεί βρίσκεται το Port Lockroy, ένα ιστορικό κτίριο ηλικίας άνω των 80 ετών, που φιλοξενεί το νοτιότερο ταχυδρομείο στον κόσμο.

Επικεφαλής της ομάδας είναι η Κάρολ ΜακΚάλοκ (Carole McCullough), βετεράνος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας από την κομητεία Ντάουν της Βόρειας Ιρλανδίας. Σύμφωνα με το BBC, περιέγραψε με ενθουσιασμό την προοπτική να ζήσει σε ένα τόσο ξεχωριστό περιβάλλον.

«Απλώς θα ανοίγω την πόρτα και θα κοιτάζω το πανέμορφο τοπίο. Οι γείτονές μας θα είναι μια τεράστια αποικία πιγκουίνων, κάτι που θα είναι φανταστικό», δήλωσε.

Η ίδια αποφάσισε να υποβάλει αίτηση όταν άκουσε για τη θέση στις ειδήσεις. Όπως εξήγησε, όσο περισσότερο διάβαζε για την αποστολή, τόσο περισσότερο πειθόταν ότι επρόκειτο για μια μοναδική ευκαιρία.

Εργασίες συντήρησης στο Port Lockroy

Η ομάδα θα πραγματοποιήσει σημαντικές επισκευές στο Port Lockroy, που αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της παλαιότητάς του αλλά και των περιβαλλοντικών μεταβολών. Η αυξημένη βροχόπτωση, η μεγαλύτερη ροή νερού και η συσσώρευση χιονιού επιβαρύνουν το κτίριο και κάνουν αναγκαίες τις παρεμβάσεις.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν την τοποθέτηση έως έξι δοκών στη στέγη και περίπου 30 μεταλλικών και ξύλινων υποστηριγμάτων στο δάπεδο. Στόχος είναι η κατασκευή να αντέχει καλύτερα στις αυξημένες βροχοπτώσεις και στα φορτία του χιονιού.

Πρόκειται για το δεύτερο έτος ενός τριετούς προγράμματος του UKAHT για τη διάσωση της ιστορικής βάσης. Η αναχώρηση της οκταμελούς ομάδας έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου.

Ταχυδρομείο, μουσείο και καταμέτρηση πιγκουίνων

Οι εθελοντές δεν θα περιοριστούν στις τεχνικές εργασίες. Θα αναλάβουν επίσης τη λειτουργία του ταχυδρομείου, του μουσείου και του καταστήματος δώρων του Port Lockroy. Αυτά προσελκύουν επισκέπτες που φτάνουν στην περιοχή με κρουαζιερόπλοια.

Παράλληλα, θα παρακολουθούν την αποικία των περισσότερων από 1.000 πιγκουίνων Γκεντού και θα καταγράφουν στοιχεία για τα ζώα και το περιβάλλον τους.

Πώς είναι η καθημερινότητα στην Ανταρκτική;

Η καθημερινότητα δεν θα θυμίζει σε τίποτα μια συνηθισμένη εργασία. Πέρα από τον κοινό κοιτώνα χωρίς τρεχούμενο νερό, οι εθελοντές θα πρέπει να προσαρμοστούν στο κρύο και στο σχεδόν αδιάκοπο φως της ημέρας. Για την ψυχαγωγία τους θα έχουν κυρίως σοκολάτες, στιγμιαίες σούπες σε φακελάκια και μικρά σετ ακουαρέλας.

Η ΜακΚάλοκ αποκάλυψε ότι φρόντισε να στείλει από πριν σοκολάτες. Θα περάσει εκεί τόσο τα γενέθλιά της όσο και τα Χριστούγεννα, και θα έχει μαζί της μερικά δώρα.

Η προετοιμασία των οκτώ μελών περιλαμβάνει εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες, μαθήματα επιβίωσης στη θάλασσα και ενημέρωση για τη βιολογία και τη μελέτη των πιγκουίνων.

Η ιστορική σημασία της Βάσης Α

Το Port Lockroy, γνωστό ως Βάση Α, ιδρύθηκε το 1944 στο πλαίσιο μυστικής πολεμικής αποστολής για την ενίσχυση της βρετανικής παρουσίας στην Ανταρκτική. Σήμερα αποτελεί προστατευόμενο ιστορικό χώρο. Συνδέεται με την προσπάθεια διατήρησης της πρώτης μόνιμης βρετανικής επιστημονικής βάσης στην ήπειρο.

Η ομάδα θα μεταβεί επίσης στο Wordie House, μια άλλη ιστορική εγκατάσταση. Εκεί διατηρείται η μοναδική συνεχής καταγραφή του κλίματος της περιοχής από τη δεκαετία του 1940, και τα δεδομένα αξιοποιούνται ακόμη για την παρακολούθηση των κλιματικών μεταβολών.

Όπως τόνισε η ΜακΚάλοκ, η αποστολή προσφέρει την ευκαιρία να διατηρηθεί ζωντανή η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν. Έτσι αυτή η σημαντική κληρονομιά θα παραδοθεί στις επόμενες γενιές.

Εσύ μπήκες στο E-Daily.gr; Τα νέα της ημέρας και ότι σου κάνει κλικ!

Ακολουθήστε μας και στο Instagram