Γιάννης Βογιατζής: «Είμαι 105 ετών» – Τι θυμάται για τη μάνα του στον πόλεμο

Ο Γιάννης Βογιατζής αποκάλυψε το μυστικό της μακροζωίας του στον Σταύρο Θεοδωράκη, στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές»: το διάβασμα, το μέτρο και οι αρχές της μάνας του.
Δημοσίευση 21/10/2026 | 21:55
Ο Γιάννης Βογιατζής, μιλώντας για το μυστικό της μακροζωίας του στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές», θυμήθηκε τη μητέρα του στα χρόνια του πολέμου, που στερούνταν ακόμη και το φαγητό της για να φάνε τα παιδιά της. «Θυμάμαι πάντοτε τη μάνα μου να λέει “πάλι δεν θέλω να φάω, δεν έχω όρεξη”. Έκανε ότι δεν ήθελε να φάει, για να φάνε τα δύο αγόρια της, εγώ και ο αδελφός μου. Παρίστανε ότι δεν πεινούσε», εξομολογήθηκε.
Η συνέντευξη δόθηκε στον Σταύρο Θεοδωράκη. Ο ηθοποιός, που γεννήθηκε το 1926, αντιμετώπισε με χιούμορ την ερώτηση για την ηλικία του και δήλωσε αρχικά: «Είμαι 105 ετών». Όταν ο Σταύρος Θεοδωράκης του επισήμανε ότι είχε προσθέσει μερικά χρόνια, απάντησε γελώντας: «Ήμουν πολύ μικρός τότε και δεν θυμάμαι. Το 1926 γεννήθηκα».
Ποιο είναι το μυστικό της μακροζωίας του Γιάννη Βογιατζή;
Στην ερώτηση για το πώς έφτασε σε αυτή την ηλικία, ο Γιάννης Βογιατζής αστειεύτηκε ξανά: «Όταν γυρίσω από τον Άγιο Πέτρο, θα σου πω τα νέα». Στη συνέχεια εξήγησε ότι δεν ακολουθούσε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα γυμναστικής, αλλά φρόντιζε να αποφεύγει τις υπερβολές στην καθημερινότητά του.
«Βοήθησε πολύ το διάβασμα. Δεν ήμουν ποτέ κοιλιόδουλος, ίσως κι αυτό με βοήθησε. Καταχρήσεις δεν έκανα. Καμιά φορά έπινα, αλλά όχι οινόπνευμα που λένε. Θα έπινα ένα πολύ ωραίο κρασί. Αυτό το παν μέτρον άριστον, είναι σωστά βαλμένο», είπε.
Οι αρχές της μάνας του και η σοφία που τον καθόρισε
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη μητέρα του, την οποία θεωρούσε ιδιαίτερα σοφή και της οποίας τις συμβουλές ακολουθούσε από μικρός. Όπως είπε, δεν έκανε καταχρήσεις εκ των πραγμάτων, γιατί είχε μια μάνα σοφή.
«Ό,τι μου έλεγε ήξερα ότι ήταν χρυσάφι. Και τηρούσαμε τις αρχές της μάνας μου», τόνισε ο Γιάννης Βογιατζής.
Η αφοσίωση στην υποκριτική και η ζωή στο θέατρο και τον κινηματογράφο
Ο Γιάννης Βογιατζής μίλησε και για την αφοσίωσή του στην υποκριτική, αποκαλύπτοντας ότι συχνά περνούσε ολόκληρες νύχτες μελετώντας τους ρόλους του. «Όταν είχα γύρισμα την επόμενη μέρα, δεν κοιμόμουν τη νύχτα. Ήμουν στο κείμενο», ανέφερε.
Ανατρέχοντας στην πορεία του, στάθηκε στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. «Αισθάνομαι ευτυχής που έζησα αυτή τη ζωή του ελληνικού κινηματογράφου, του ελληνικού θεάτρου γιατί γνώρισα ανθρώπους σωστούς, αληθινούς και από αυτούς έκρινα πολλά πράγματα», είπε.


